» » รำลึกความหลังย่านตลาดพลู

Monday, March 8, 2010

รำลึกความหลังย่านตลาดพลู

สวัสดีครับ

วันนี้ผมมีนัดกับลูกค้าประมาณ 12 นาฬิกา  ต้องออกเดินทางตั้งแต่ตอน 9 โมงเช้าเพราะอยู่กันคนละมุมเมือง เลยไม่มีเวลาจะติดตาม ข่าวสาร IT หรือเรื่องแปลกๆ มาให้พวกเราอ่านกัน ก็เลยขอเปลี่ยนเป็นการเล่าเรื่องที่หาสาระไม่ค่อยได้แทนนะครับ

ปกติพอถึงวันอาิทิตย์ผมมักจะใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับ การหาซื้อหนังสือและของกินของใช้ตามห้างสรรพสินค้าเป็นหลัีก เพราะความสะดวกและหาที่จอดรถได้ง่าย แต่เมื่อวานนี้เกิดอยากกินข้าวหมูแดง จู่ก็คิดว่าน่าจะแวะไปกินเจ้าอร่อยแถวตลาดพลู ที่เคยกินตอนยังเด็ก (พวกเราที่อ่านประจำจะทราบว่าผมเป็นคนบางรัก แต่ผมและครอบครัวเคยย้ายไปอยู่แถุวตลาดพลูเป็นระยะเวลาสั้นๆ ประมาณ 1- 2 ปี ตอนนั้นผมอายุได้ 11 ปี) เมื่อตัดสินใจแน่นอน ก็ต้องใช้บริการ Taxi เพราะไม่เคยได้ผ่านไปละแวกนั้นเกือบ 35 ปี

ความรู้สึกแรกเมื่อลงจาก Taxi มีทั้งแปลกกับความเปลียนแปลงแต่ก็คุ้นเคย ที่แปลกก็เพราะมีทางด่วนและคอนโดผุดขึ้นมากมาย แต่ที่คุ้นตาก็คือบ้านที่อยู่่ใกล้หรือริมทางรถไฟยังมีสภาพเดิมๆ แต่ก็เก่าไปตามระยะเวลา  แทนที่จะแวะซื้อข้าวหมูแดงแล้วกลับ ผมก็เดินรำลึกความหลังเก่าๆ มองหาร้านขายยาที่ขายน้ำอัลมอนด์กลิ่นหอมฉุย (คนจีนเรียกว่า"เฮ่งเย็งแต๊") แต่ไม่เจอแล้ว แผงขายหนังสือพิมพ์รูปร่างคล้ายๆ ป้อม ตั้งอยู่บริเวณสถาีนีรถไฟยังอยู่  ร้านทำฟันที่ผมอุดฟันซี่แรกในชีวิตไม่อยู่แล้ว ผมเดินเรื่อ่ยไปจนถึงแยกวุฒากาศ หน้าโรงเรียนวัฒนศึกษา ซึ่งผมเคยเรียนอยู่ที่นี่ 1 ปี ได้รู้จักกับเพื่อนแท้คนหนึ่งในชีวิต (ซึ่งขาดการติดต่อกันไปเพราะย้ายที่อยู่) หลังจากนั้นก็เดินกลับมากินข้าวหมูแดงที่ขายมาเกือบ 50 ปี และซื้อกลับไปฝากพี่และหลานอีก 5 ห่อ  ด้วยความรู้สึกสุขๆ เศร้าๆ เหงาๆ แปลกๆ

ขอจบ post นี้นะครับ เพราะใกล้ถึง office ของลูกค้าแล้ว

3 comments:

  1. ผมก็หาเพื่อนเก่าคนหนึ่งไม่เจอเหมือนกัน เศร้า

    ReplyDelete
  2. บ้านผมก็อยู่แถวตลาดพลูครับ ปาป๊าผมก็เรียนวัฒนศึกษา คาดว่าอายุคงจะใกล้ๆ กันอ่ะ

    ReplyDelete
  3. จริงๆ แล้วผมสามารถติดต่อกับเพื่อนคนนี้ได้ ที่รู้ก็เพราะเขากลายเป็นคนมีชื่อเสียงมากๆ ไปแล้ว แต่ไม่กล้า เพราะขาดกการติดต่อเกือบๆ 40 ปี กลัวจะเสียความรู้สึกดีๆไป

    ReplyDelete